Na de NK Meerkamp en de daaropvolgende Europa Cup Meerkamp was het duidelijk dat de koek enigszins op was. De felheid, de gretigheid, de explosiviteit en de focus zoals deze aanwezig waren bij beide meerkampen waren verdwenen.

Een vakantie naar Bulgarije en even helemaal geen atletiek is dan hét middel om al die ingrediënten weer terug te vinden om eind augustus nog eenmaal te vlammen tijdens de 8e internationale meerkamp in Woerden.

Weer terug in Nederland kruipt het bloed weer waar het niet gaan kan en voelt het heerlijk om de trainingen weer op te pakken. Mijn eerste training na mijn vakantie bestond uit technisch verspringen en speerwerpen. Gelukkig met goede worpen, die laten zien dat 50 meter in Woerden absoluut mogelijk is. Als afsluiter een 1000 meter in 2,58 minuten, die bevestigd dat het met de inhoud wel goed zit.

Aankomend week staan er twee wedstrijden op het programma om het wedstrijdritme weer op te pakken voor de meerkamp. Vrijdagavond is de Trackmeeting in Wageningen waar ik ga hordelopen, kogelstoten, hoogspringen en verspringen. Zondag zijn de Sparta Games in Den Haag waar ik zal discuswerpen en polsstokhoogspringen. Volgende week vrijdag de laatste test op de thuisbaan tijdens de Goudse Kaas & Stroopwafel instuif wedstrijden. Hier zal wederom polsstokhoogspringen op het programma staan en wil ik voor het eerst dit seizoen onder de 50 seconden te duiken op de 400 meter.

Met deze drie wedstrijden als voorbereiding en nog enkele technische trainingen verwacht ik in Woerden nogmaals boven de 7000 punten te scoren. Een persoonlijk record zal lastig zijn maar als er iets is dat ik dit seizoen heb geleerd, ‘Niks is onmogelijk’, ook niet in Woerden!

Dit jaar is gebleken dat ik met slechts 10.00 meter kogelstoten en hele behoorlijke meerkamp kan draaien. Sterker nog, het is de afgelopen jaren een bewuste keuze geweest om geen grote investeringen te doen om het onderdeel kogelstoten naar een acceptabel niveau te brengen. De reden hiervoor was simpel, er viel veel gemakkelijker en meer winst te halen op de andere onderdelen van de tienkamp.

Lange tijd heb ik me niet gestoord aan mijn lage niveau voor wat betreft het kogelstoten. Echter, tijdens de Europa Cup Meerkamp werd ik hard met mijn neus op de feiten gedrukt door met stip op de laatste plaats te eindigen bij dit onderdeel. Voor mij was het duidelijk dat het roer drastisch om moet. Ik wil beter presteren.

Daarom train ik vanaf heden drie keer per week bij Jaco Hodzelmans. Jaco is de werptrainer bij AV Gouda (traint o.a. Roland van Zuilen). Ik hoop dat Jaco mij e.e.a. bij kan brengen over het toepassen van de draaitechniek. Dat ik met de glijtechniek niet uit de voeten kan mag duidelijk zijn, de draaitechniek ligt mij beter. Natuurlijk belandt de kogel nog regelmatig naast de sector en is de kogelring voor mijn gevoel te klein om zo’n ‘grote’ draai te maken, maar langzaam begin ik te wennen aan de techniek.
                                                                                                 

Het is inmiddels alweer 2 weken terug dat ik mezelf heb overtroffen door 7114 punten te halen op de NK Meerkamp in Emmeloord. Een puntentotaal waar ik eerder alleen maar over kon dromen, maar wat er nog niet uitkwam. Deze overwinning zorgde ervoor, dat ik dagenlang met een brede glimlach over straat heb gelopen.

Ondertussen ben ik (zo goed als) volledig hersteld en wordt het trainingsritme weer opgepakt. De doelen worden bijgesteld, alles kan sneller, hoger en verder, daar geloof ik echt in.

Concreet betekent dit dat er dit seizoen nog twee meerkampen op de planning staan. Over een maand is de Europacup meerkamp in Hengelo waar ik, n.a.v. mijn 2e plek op het NK Meerkamp, aan de start mag staan. Aan het einde van het seizoen wordt de internationale meerkamp in Woerden gehouden. Op beide meerkampen heb ik mijn doel gesteld om nogmaals boven de 7100 te scoren. Vooral om te laten zien dat de score op de NK Meerkamp geen uitschieter is geweest.

Wat betreft het polsstokhoogspringen stond in de planning dat ik na het NK Meerkamp met 4.90m stokken zou gaan springen. Echter, het springen gaat op dit moment zo goed, dat ik voor dit zomerseizoen nog even vasthoud aan de 4.60m stokken. (‘Never change a winning team…’) Mijn doel op dit onderdeel is om het clubrecord van coach Alex van Zutphen - dat nog steeds op 4.80m staat – te overtreffen.

De volgende wedstrijden staan alweer op de planning. Met als eerste de 3e competitie wedstrijd in Hoorn, waar de mannen seniorenploeg zich wil en kan plaatsen voor de promotiewedstrijd.

Ik heb door de jaren heen al een aantal tienkampen gedaan, waarbij ik verschillende malen flink onderuit ben gegaan door mijn eigen hooggespannen verwachtingen. Dit jaar ben ik de NK Meerkamp gestart met als doel om de meerkamp van onderdeel naar onderdeel te doorlopen.

Mijn verwachtingen had ik verschrikkelijk laag ingeschaald, zodat er geen sprake zou zijn van een negatieve invloed tijdens de meerkamp. Ik had een lijstje gemaakt met prestaties die zouden leiden tot 6850 punten. Prestaties die ik eigenlijk onder alle omstandigheden eenvoudig zou kunnen halen en een verbetering van net geen 300 punten t.o.v. mijn oude meerkamp pr.

Natuurlijk wist ik na afloop van de eerste dag dat ik met 3 persoonlijke records, op respectievelijk de 100 meter, het verspringen en het hoogspringen, op weg was naar 7000 punten. Echter ben ik blijven vasthouden aan het 6850 puntenschema en ben ik zonder verwachtingen aan de tweede dag begonnen om mijn hoofd koel te houden..

Met een pr bij het hordenlopen, een ruime overwinning bij het polsstokhoogspringen en een pr bij het speerwerpen was de koers gezet richting de 7100 punten! Om dit puntentotaal daadwerkelijk te behalen, was een tijd van onder de 4.30.00 vereist op de afsluitende 1500 meter. Met een pr van 4.31.03 en benen als betonblokken, wist ik dat het een zware opgave zou worden.

Echter, aan de finishlijn lag niet alleen een mooi puntentotaal te wachten, maar ook een medaille. De kleur ervan moest nog worden bepaald. Als het mij zou lukken om 10 seconden voor te blijven op concurrent Brian Vriend, zou ik het zilver voor zijn neus kunnen wegkapen. Ik liep een tijd van 4.28, en had genoeg voorsprong op Brian Vriend, dus was het dubbel feest. 7114 punten en mijn eerste (zilveren) medaille op een senioren kampioenschap. Met nog een andere medaille voor Laura (brons, (zie http://www.avgouda.nl/laura_molenaar/home.html) is het een geweldig weekend geworden voor AV Gouda. Dit weekend is mijn eigen gevoel bevestigd dat ik meer kan dan er in het verleden is uitgekomen tijdens de wedstrijden. Ondanks dat velen deze prestatie niet hadden verwacht, is er op een aantal onderdelen nog ruimte voor verbetering. Of dat er dit jaar ook daadwerkelijk uitkomt, weet ik niet, maar ik ben wel van overtuigd dat ik dit jaar nogmaals in staat ben om 7100 punten te halen.

Veel meerkampers zeggen dat iemand zich een meerkamper mag noemen wanneer hij de 7000 punten grens is gepasseerd. Volgend weekend wordt het NK Meerkamp gehouden waar ik een poging ga doen dit puntentotaal achter mijn naam te krijgen.

De wedstrijden die ik afgelopen weken heb gedaan, laten in ieder geval zien dat ik goed in vorm begin te raken. De snelheid is goed (22.56s op de 200), het springen gaat vooruit (4.70m met polsstokhoogspringen en 6.89m met verspringen) en zelfs het werpen gaat goed.

Gezien de huidige vorm, het deelnemersveld, de organiserende vereniging en de vooruitzichten wat betreft het weer, hoop ik op een leuke wedstrijd. Waarbij 12 atleten die, wat betreft het niveau weinig voor elkaar onder doen, de strijd met elkaar zullen aangaan. Dit zijn wat mij betreft de ideale omstandigheden om een flinke hoeveelheid punten boven mijn pr puntentotaal te scoren. Het is in mijn ogen dan ook niet de vraag óf ik mijn puntentotaal ga verbeteren, de vraag is, met hoevéél punten ga ik mijn pr puntentotaal verbeteren!

Het is een periode die alle fanatieke sporters wel zullen herkennen. Zo aan het begin van het wedstrijdseizoen wordt de omvang van de training drastisch verlaagt en komt zowel het lichaam als het hoofd tot rust. Een periode waarin de wedstrijden beginnen en de trainingen gericht zijn op het vinden van de puntjes op de ‘I’, of, hoe Pelle Rietveld zo mooi heeft verwoord op zijn internetsite, de puntjes op de ‘P’!

Vooral tijdens de trainingen merk ik dat ik vooral mentaal al erg fit begin te worden. Ik heb zin in de wedstrijden en begin gretig te worden voor wat komen gaat. Helaas wil het lichaam nog niet echt meewerken wat resulteert in bijzondere trainingen. Een training hoog waarbij je met gemak over 1.80 denkt te gaan, maar waarbij de lat nog maar net trillend blijft liggen op 1.75. Een training polsstokhoogspringen waar ik in plaats van de gebruikelijk 14 pas, 4 pasjes aan het oefenen ben omdat het hele gevoel in de stok kwijt is en zelfs de eerste wedstrijden vertonen nog tekenen van een vermoeid lichaam.

Nou goed, deze periode is nog niet zo erg als de ‘als-ik-mij-nu-zó-verschrikkelijk-voel-hoe-kan-ik-dan-ooit-nog-in-vorm-komen’ periode of de ‘waarom-doe-ik-aan-atletiek’ periode. Maar ook hier moeten we de komende weken even doorheen om uiteindelijk te kunnen pieken op 23 en 24 mei tijdens de NK Meerkamp. Daar ga ik meer dan 7000 punten halen, althans, het hoofd is er klaar voor… nu het lichaam nog!

Het zal u niet ontgaan zijn, de afgelopen weken hebben de kranten vol gestaan met artikelen over de aswolk die het hele Europese vliegverkeer lam legde. Het toeval wilde dat wij op het moment van uitbarsten van de vulkaan aan de Spaanse Costa te vinden waren met een select groepje atleten waar wij bezig waren aan een succesvolle trainingsstage.

Lang van te voren was duidelijk dat onze vlucht, die gepland stond op zondag 18 april, niet kon vertrekken en dat wij voor onbekende tijd vast zaten in Spanje… heel vervelend! Daar wij in ons appartement konden blijven waar wij de beschikking hadden over een mooie keuken, zachte bedden, balkon met geweldig uitzicht over Benidorm, sauna, binnen- en buitenzwembad en een uitstekend restaurant, hadden wij het aanzienlijk beter dan de reizigers die enkele dagen op veldbedden hebben moeten slapen op het vliegveld… heel vervelend!

Al vrij snel konden we de draad oppakken en werd een nieuwe planning gemaakt wat betreft de trainingen. Met de start van het baanseizoen in zicht hebben we enkele nuttige technische trainingen gedaan, denk hierbij aan horde, hoog, ver, discus en speer. De trainingen tijdens ons verlengde verblijf verliepen bijzonder goed, ik durf zelfs te zeggen, nog beter dan de eerste trainingen… heel vervelend!

Op woensdagavond, 3,5 dag na onze oorspronkelijke vertrektijd, komt het verlossende woord van onze reisorganisatie. Op donderdagavond verlaten we de zonnige Spaanse Costa. Maar voordat we vliegen moesten we nog een hele dag wachten. Aangezien er op de laatste dag geen trainingen gepland waren zagen wij ons genoodzaakt om in de zon te gaan liggen en bij te komen van alle ervaringen.

Een aswolk…inderdaad héél vervelend…!

Afgelopen weekend is weer een geweldig weekend geweest voor de Goudse atletiek. De openingswedstrijden stonden op het programma, samen met een sponsoractie die door een geweldig enthousiaste groep vrijwilligers is opgezet.

Het doel van de sponsoractie, geld inzamelen om alle mankementen die tijdens de keuring naar boven zijn gekomen te verhelpen, het aanschaffen van een kap en het aanschaffen van nieuwe palen voor de polsstokhoogspringaccommodatie. Met het mooie bedrag van bijna €5500,- euro kan een groot deel van deze wensen gerealiseerd worden en hopelijk kan het onderdeel polsstokhoogspringen op het programma worden gezet van de Goudse Kaas en Stroopwafel instuif, wat ik als groot fan van dit onderdeel natuurlijk geweldig zou vinden!

Wat betreft de openingswedstrijd, dit was weer een geweldige training. Met een horden race op A-hoogte, een speerworp van 47,46 meter (PR) en een mooie race als haas op de 800 is het wedstrijdseizoen weer begonnen. Over 1,5 week vertrekken we met een grote groep atleten richting Spanje voor een trainingsstage in Benidorm. Naast Laura en Alex gaan dit jaar Cosmo van Berkel en Jorrit van der Wiel mee, beide verdienstelijke 800 meter lopers bij de AV Gouda. Daar zal de laatste trainingsperiode worden afgesloten waarna het wedstrijdseizoen volledig losbarst. Eerste belangrijke moment zal de NK Meerkamp zijn die eind mei op het programma staat in Emmeloord. Hier ga ik proberen om mijn PR flink aan te scherpen en voor het eerst de 7000 punten grens te overschrijden.

Ik ben natuurlijk helemáál niet mediageil…, maar ik vond het wel erg leuk om het volgende op teletekst te vinden!

Voorafgaand aan de NK Meerkamp hebben Alex en ik het doel gesteld om 5000 punten te halen op de zevenkamp. Met een pr van 4866 punten en goede prestaties gedurende het seizoen was dit een reëel doel.

Het laatste wat ik wil is wederom een stukje schrijven waarbij ik een opsomming geef van de geleverde prestaties. Dus dat doe ik dan ook niet!

Een meerkamp is altijd lastig. Je wilt zo goed mogelijk presteren maar met (indoor) 7 onderdelen op het programma is het zo goed als onmogelijk om op alle onderdelen optimaal te presteren. Toch heb ik, en deze prestatie wil ik toch delen, een voor mijn doen geweldige prestatie weten neer te zetten op het verspringen. Verspringen loopt natuurlijk al het hele seizoen bijzonder goed, en dat terwijl we er niet specifiek op getraind hebben, en zo ook op het NK Meerkamp. De eerste sprong was raak, 6.86 meter. Een benadering van mijn pr van 6.91 meter, maar het voelde alsof er meer in zat. Na even naar Alex gekeken te hebben, die niet meer deed dan het opsteken van 7 vingers, wist ik dat de 7 meter grens in deze wedstrijd tot de mogelijkheden behoorde. De tweede sprong was het dan ook raak, 7.06 meter! Daarmee was de magische grens bereikt en had ik meteen een gigantische voorsprong t.o.v. mijn pr meerkamp, waar ik 6.67 meter sprong.

Ook de rest van de meerkamp bleef het goed gaan en op elk onderdeel wist ik wat punten te sprokkelen om een mooi pr te scoren. Op de afsluitende 1000 meter was de buit eigenlijk al binnen en met 2.47.14s stond een totaalscore van 5090 punten op de teller. Toch een beetje balen dat ergens 10 punten zijn blijven liggen, maar super tevreden dat dit doel is gehaald!

Op naar het buitenseizoen, op naar de 10-kamp, de échte meerkamp!

Als meerkamper moeten er niet alleen 10 onderdelen getraind worden. Tijdens het wedstrijdseizoen is het zaak om op alle onderdelen wedstrijdritme op te doen. Dit betekent dat er vaak wedstrijden op het programma staan waarbij je als meerkamper meerdere onderdelen tegelijkertijd af moet werken.

Afgelopen weekend was het weer eens zo ver. Tijdens het NK studenten in Apeldoorn liepen het polsstokhoogspringen en het verspringen door elkaar heen. Dit soort wedstrijden hebben niet mijn voorkeur maar aangezien ik op beide onderdelen kans had op een medaille heb ik er alles aan gedaan om bij beide onderdelen zo goed mogelijk aan de start te verschijnen.

Bij het polsstokhoogspringen haalde ik mijn aanvangshoogte van 4.36 meter in één keer. Hierna heb ik mijn spikes gewisseld en kon ik op de verspringaanloop aantreden voor mijn eerste sprong. Gezien het deelnemersveld had ik bedacht dat ik voor een plek in de finale van het verspringen een sprong nodig had van 6.70 meter of verder. In de eerste sprong stond er een afstand van 6.78 meter op het scorebord.

Met deze afstand besloot ik om het verspringen tijdelijk te laten voor wat het was en mij volledig te focussen op het polsstokhoogspringen. De spikes konden weer verwisseld worden en bij het polsstokhoogspringen lag de lat al op een hoogte van 4.56 meter. Deze hoogte haalde ik in mijn tweede poging waarmee een medaille was veiliggesteld. De kleur van de medaille was echter nog niet bepaald. De lat ging omhoog naar 4.66 meter en terwijl ik op de aanloop stond bracht de speaker het publiek op de hoogte van het feit dat op de aanloop van het polsstokhoogspringen, de leider in de wedstrijd bij het verspringen klaar stond. Lastig focussen op het polsstokhoogspringen met de spanning van de verspring wedstrijd in je achterhoofd. Na het springen van 4.66 meter, mijn tweede prestatie ooit, was het zilver veilig gesteld en besloot ik te stoppen met het polsstokhoogspringen.

Bij het verspringen heb ik met een afstand van 6.78 meter tot poging 5 de leiding in de wedstrijd weten vast te houden. Helaas werd ik in de 5e poging door 2 man voorbij gesprongen. Balen want ergens begon ik te geloven dat een gouden medaille tot de mogelijkheden behoorde. Bij aanvang van de 6e en laatste poging in de laatste wedstrijd stond ik op een 3e plaats. Voor het zilver moest ik 6.85 meter springen. Met het publiek als ondersteuning sprong ik in de laatste poging 6.90 meter waarmee het zilver werd veilig gesteld. De tweede zilveren medaille op mijn laatste NK voor studenten.

Dit NK voor studenten was de laatste test voor de NK Meerkamp die volgende week in Apeldoorn word gehouden. Met de vorm zit het goed, ‘the rest is up to me’, ik ben er klaar voor!

… is een weg’ Zo bleek dit weekend maar weer. Afgelopen weekend waren namelijk de Nederlandse Kampioenschappen Senioren in Apeldoorn, maar de woensdag ervoor werd ik ineens behoorlijk ziek. Koorts, verstopte holtes en een ontsteking in mijn keel. Donderdag en vrijdag ziek gemeld op het werk en helaas ook geen trainingen gedaan. Twee dagen lang in bed liggen en alles slikken en snuiven wat legaal is om beter te worden was het gevolg. Helaas voelde ik mij vrijdagavond nog steeds niet goed waardoor ik heb besloten om een afmelding naar de organisatie van de NK te sturen voor de 60H. Deze stond gepland op zaterdag.

Op zondag stond het polsstokhoogspringen gepland en met een extra rustdag op zaterdag om beter te worden wilde ik daar goed springen.

Zondag ochtend werd ik wakker met het gevoel alsof er een vrachtwagen over mij heen was gereden en dat gevoel ging niet weg. Toch op weg naar Apeldoorn en er het beste van maken. Eenmaal in Apeldoorn won de adrenaline van het lichaam en vanaf het begin van de wedstrijd heb ik geen moment last gehad van het zieke gevoel. Dat wil zeggen, mijn aanvangshoogte van 4.32 meter haalde ik in één keer. Doordat de rest van de deelnemers op deze hoogte nogal wat moeite hadden kreeg ik voldoende tijd om goed uit te rusten voor de volgende sprong.

Het is een Nederlands Kampioenschap, gevolg, na 4.32 meter werd de lat gelijk 20 centimeter hoger gelegd waardoor de lat gelijk op mijn persoonlijke recordhoogte lag, 4,52 meter. Ook op deze hoogte vloog ik hoog over de lat in mijn eerste poging. Enigszins verbaasd was ik wel maar er was gelijk het besef dat er misschien wel een mooi pr gesprongen kon worden.

Zoals in het vorige stukje te lezen heb ik in het AD een beetje gekscherend geroepen, ‘Misschien zit er wel een pr in, gewoon een zware stok pakken en hoog beetpakken’. Echter is dit wel de hele essentie van het polsstokspringen. Zo pakte ik op de vervolghoogte, 4.72 meter, de zwaarste stok waar ik ooit mee gesprongen heb en die pakte ik helemaal bovenin beet (4.60m). Wederom had ik voldoende rust gehad en kon ik volledig uitgerust op de aanloop gaan staan voor mijn eerste poging om 4.72 meter.

Ook 4.72 meter haalde ik in mijn eerste poging, gedreven door pijnstillers, adrenaline en uiteraard de ‘wil’ om op een NK voor een paar 100 man te laten zien wat je kan. Een dik PR en bijna het clubrecord van Alex van Zutphen. (Staat nu nog op 4.76 meter)

Bij deze hoogte is het gebleven. Maar aangezien dit een verbetering is van 20cm t.o.v. mijn vorige PR ben ik zeker tevreden over dit NK! 4.72 meter was goed voor een 6e plaats!

Volgende week zijn de NK Studenten waar ik wederom zal polsstokhoogspringen. Daarnaast wil ik daar goeie prestaties laten zien op het verspringen en het hordelopen. Een week later staat namelijk het NK Meerkamp op het programma en daar wil ik een dik PR scoren. En aangezien afgelopen weekend is bewezen dat, waar een wil is, een weg is… you do the math!

Na een diepte interview met de razende reporters in het vorige clubblad, heeft het Algemeen Dagblad vast gedacht, “dat kunnen wij beter”! Bij deze een interview uit het AD Groene Hart, editie 05-02-10.

‘Jankerd’ Pim Jehee wil als atleet graag compleet zijn

Gouda – Een persoonlijk record bij het polsstokhoogspringen. Dat is het doel van atleet Pim Jehee zondag bij het NK Indoor, waar hij ook meedoet aan de 60 meter horden. Maar de Gouwenaar voelt zich in de eerste plaats meerkamper.

Met een werkweek van 30 uur en daarnaast acht trainingen valt het niet mee om een gesprek te arrangeren met atleet Pim Jehee (Gouda). Na een training in het Groenhovenpark heeft hij nog wel een halfuurtje. Als iedereen bij AV Gouda al naar huis is, blijft Jehee alleen achter. Hij zou toch al afsluiten. In een achterkamertje van het Goudse clubhuis legt de 21-jarige (won als junior NK-Gouda op de 400 meter horden en brons met de polsstok) uit waarom hij meerkamper werd. “Als ik vroeger naar atletiek op TV keek, zag ik die oersterkte mannen van de meerkamp. Dan dacht ik: die zijn compleet, dat zijn pas echte mannen. Dat wil ik ook.”

Jehee draait zijn derde seizoen als meerkamper, in de Nederlandse subtop. Daarvoor moet de winnaar van zilver op een jeugd-NK Meerkamp veel doen. Elke dag een andere training, op vrijdag tweemaal aan de bak. “Die dag is het drukst. ’s Ochtends ga ik met de auto van pa naar Zoetermeer voor polsstoktraining in een speciale hal. Ik rij dan terug naar Gouda, waar ik met iemand een bedrijfje run. Aan het einde van de werkdag zorgt mijn vader dat het eten klaarstaat en dan knal ik door naar nog een training. Die is wel rustiger hoor, anders houd ik het ook niet vol.” Met zijn compagnon maakte de talentvolle atleet goed afspraken. Een training kan en mag wel eens uitlopen.

In wedstrijden moet blijken hoeveel beter Jehee wordt van alle arbeid. Zoals zondag bij het NK indoor in Apeldoorn. “Dat polsstokhoogspringen wordt geweldig, joh. Publiek vindt dat het mooist. Vanaf de 4.50 meter worden ze helemaal gek. Als het goed is, doe ik dan ook nog mee.” Zijn trainingen gaan lekker en onlangs scherpte hij zijn record al aan tot 4,52 meter. “Zondag zit er misschien wel 4.70 in. Gewoon een zware stok pakken en hard afzetten,” grapt de kleine meerkamper.

\Succes bij het NK indoor voor studenten is medio februarimooie meegenomen, maar voor Jehee telt vooral het overdekte NK meerkamp (20 en 21 februari), ook al eindigd hij vermoedelijk hooiguit in de middenmooit. Daarmee komt kwalificatie voor de Europa Cup (outdoor) wel dichterbij. “Dat is mijn doel op korte termijn/”Hij kijkt niet verder.

Liefst zou Jehee 16 keer per week trainen om sneller vooruit te gaan. “Gelukkig staat mijn trainer Alex van Zutphen dat niet toe. Dan had ik blessure op blessure.” Soms ziet hij het even niet meer zitten. Daaraan dankt hij zijn bijnaam ‘Jankerd’. In de winter traint hij zo hard, dat hij soms kotsend langs de baan zit. “Alex schreeuwt dat ik moet doorgaan om de grote toernooien te halen. Maar een wereldtopper zal ik niet worden.” Op zijn best haalt hij 7600 punten op een meerkamp. Zijn record nu: 6500. “Voor een plek op een WK moet je minstens 8000 punten scoren. Maar zeg nooit nooit”

Afgelopen weekend zijn voor het laatst de Noord Nederlandse Kampioenschappen gehouden. Een leuke wedstrijd waarvoor incidenteel een atletiekbaan wordt gebouwd in de Martiniplaza in Groningen.

Dit seizoen zijn er weinig wedstrijden waar de polsstokhoogspringers in actie kunnen komen, daarom heb ik ervoor gekozen om als enige senior van Gouda af te reizen naar het hoge noorden om deze wedstrijd te springen. De wedstrijd begon om 14:00 uur, maar met 22 deelnemers met persoonlijk records variërend tussen de 2.32 en de 4.70 weet je van te voren al dat het een lange wedstrijd gaat worden.

13:00, inlopen. 13:15, rekken. 13:30 aanloop uitzetten, 13:45 inspringen. Inspringen, wat wil zeggen, 2 sprongen maken om te kijken of je aanloop goed staat om vervolgens de spikes weer uit te trekken en richting de tribune om lekker uit te rusten.
16:00 uur, de wekker gaat en ik word wakker uit een lichte slaap op de tribune. Ik werp eens een blik op de aanloop en zie dat de lat op 3.42 ligt. Mijn aanvangshoogte is 4.02 dus het wordt tijd om op te staan en een beetje los te lopen om niet al te stijf aan de start te verschijnen. Om 16:45, bijna drie uur na het inspringen mag ik eindelijk aan de wedstrijd beginnen. Een beetje zenuwachtig voor de aanvangshoogte maar daar ga ik in één keer overheen. De stok was wat licht waardoor ik ver op de mat belandde dus een stok zwaarder springen leek geen probleem.

Na 4.02 ben ik in doorgegaan naar achtereenvolgens 4.22, 4.32 en 4.42 en, mede door ondersteuning van aardig wat publiek dat op de tribunes zat, heb ik alle hoogtes in de eerste poging gehaald. Hierna werd de lat op een voor mij recordhoogte gelegd, 4.52. Ook deze hoogte haalde ik in één keer wat een nieuw persoonlijk record betekende. Top wedstrijd dus!

Met deze hoogte heb ik de wedstrijd weten te winnen en werd mij vrij snel na de wedstrijd gevraagd of ik een interview wilde geven voor Oog tv. Geen idee wat het was maar natuurlijk zeg je ‘ja’ wanneer dit gevraagd wordt! De uitzending staat hieronder waarin mijn sprongen over 4.42 en 4.52 te zien zijn.

Ander geweldig nieuws dan,

De 7 meter grens met verspringen is binnen handbereik! De zaterdag vóór Groningen was er een instuifwedstrijd in Zoetermeer waar onder andere verspringen op het programma stond. Door mijn persoonlijk record met bijna twintig(!) centimeter te verbeteren naar 6.91 heb ik een geweldige wedstrijd gesprongen. Toegegeven, de bak lag een centimeter of 3 onder de aanloop wat vaak zorgt voor goede afstanden, maar met een serie van 6.81, 6,87 en 6,91 ben ik zeer tevreden!

Als laatste nog van mijn kant aandacht voor een andere atleet van AV Gouda. Tim Dekker wist afgelopen weekend in een nieuw hal-record een fantastische tijd neer te zetten op de 60 horden in Groningen. Met 8.23s heeft hij mij (opnieuw) verbaasd en ik feliciteer hem dan ook met deze geweldige prestatie! Top man!

Het voorrecht van een fanatiek atleet is dat er elk jaar trainingsstages op het programma staan. Zo ook dit jaar waarin we voor het eerst op trainingsstage zijn naar Tenerife. Op dit moment zijn we 4 dagen in Tenerife (donderdag 7 januari) en de trainingsstage verloopt geweldig! Maandagochtend kwamen we aan in het hotel, wat praktisch op de atletiekbaan staat. Voordeur uit, zebrapad over en we stonden in een gigantisch stadion, 8 kunststofbanen rond, vreselijk veel atleten uit verschillende landen en een brandende zon waardoor de gevoelstemperatuur oploopt tot 35 graden. Ik hoef waarschijnlijk niet uit te leggen dat de adrenaline gelijk tot recordhoogte was gestegen en ’s middags stond de eerste training op het programma.

Na een vlucht van 4,5 uur waarbij we vertrokken om 05:35 (de wekker stond om 02:15 nadat we om 22:30 terug waren van een vreselijke wedstrijd in Dortmund) was een loslooptraining een logische invulling van de dag, deze werd aangevuld met een korte hoogspringtraining. De training ging goed waardoor iedereen gelijk in een goed humeur aan de stage begon. Dit is wel eens anders geweest, terugkijkend op koude, regenachtige trainingen in januari in Benidorm. Nu 4 dagen na de eerste training is wel duidelijk, voor mij althans, dat Tenerife een geweldige plek is voor een trainingsstage en als het aan mij ligt wordt Benidorm van de agenda geschrapt voor trainingslocaties in januari.

Na de trainingen van vandaag staat morgen nog 1 training op het programma. (Sprint, 5x40 vliegend) Daarnaast worden er dit weekend wedstrijden georganiseerd in het stadion. Als alles goed is gegaan met de inschrijvingen, Nederlands en Spaans blijkt een lastige combinatie van talen om te communiceren, dan doen Laura en ik aankomend weekend een indoormeerkamp. Leuk detail, omdat het weer in Spanje het toelaat betekend dit dat er een indoormeerkamp gedraaid wordt op een outdoor atletiekbaan. Persoonlijk kijk ik erg uit naar de 60H, waarbij ik hopelijk met enig windvoordeel een mooie tijd neer kan zetten.

Maandag vliegen we helaas weer terug naar Nederland, terug naar de vrieskou. Dan zal wederom een klein verslag van de trainingsstage volgen. Tot die tijd blijven we hier lekker doortrainen en gaan we een mooie basis leggen om vreselijk goed te presteren tijdens de komende NK’s!

Buenos dias!!

…is het halve werk’. Met die insteek ben ik dit weekend, met een bijzonder grote groep overigens, afgereisd naar Gent om de eerste échte indoor wedstrijd van het jaar af te werken. Vanzelfsprekend is de wedstrijdfitheid nog ver te zoeken en is de explosiviteit nog niet wat het kan zijn maar de eerste wedstrijden zijn voor het wedstrijdritme hartstikke belangrijk.

De wedstrijd begon met verspringen. Hier kan ik veel woorden aan vuil maken maar hier wordt niet echt specifiek op getraind. We zijn dus niet bijzonder actief met accenten bezig en het was voor mij zaak om te kijken of ik hetzelfde niveau kon laten zien als deze zomer. Hier heb ik met een mooie serie van 6.64m, 6,60m en 6,58m. Met weinig training op dit onderdeel zijn dit afstanden waar ik ontzettend blij mee ben en misschien kan ik verderop in het seizoen sprongen laten zien richting de 6.90m.

Na het verspringen werden de spikes snel verwisseld en kon ik het startblok in voor de 60 meter. Vorig jaar wist ik na 3 jaar eindelijk weer eens mijn PR aan te scherpen van 7.31s naar 7.28s. Dit moet natuurlijk sneller kunnen en met wederom 7.31s, in nu mijn eerste wedstrijd, denk ik dat er dit seizoen een mooie verbetering van mijn PR in moet zitten.

Na twee goede onderdelen heb ik bij het polsstokhoogspringen geen prestatie neergezet waar ik tevreden mee kan zijn. Met 4.20m was het wat dat betreft een matige wedstrijd. Vanuit een andere hoek kijk ik wel positief naar de wedstrijd. Voor het eerst heb ik een wedstrijd gesprongen uit 14 pas. (voorheen 12 pas) en de sprongen over 4.10m en 4.20m waren écht goed. Helaas heeft de keuze om bij 4.30m met een zwaardere stok te gaan springen niet goed uitgepakt en kon ik hierna mijn stokken weer in de hoes stoppen. Daar hoeven ze gelukkig niet lang te blijven want 2e kerstdag gaan we terug naar Gent voor de herkansing.

Terugkomend op ‘een goed begin…’, laten we het hopen. Dit was in ieder geval een goed begin!

Nadat deze internetsite aan het einde van de zomer on-line is gegaan zijn er weer heel wat veranderingen doorgevoerd wat betreft de trainingsopzet. De nieuwe opzet is vanaf heden ook op de site te zien. Verdere up-date is te vinden bij de wedstrijdplanning waar de gehele planning voor het indoorseizoen 2009-2010 te zien is.

Volgend weekend doen we met een aantal atleten uit de SAB-Groep mee met de Goudse Kaas&Stroopwafel Cross. Vanzelfsprekend wordt dit voor ons gezien als training en niet als wedstrijd. De eerste wedstrijd staat 17 december gepland in het Belgische Gent!

In het weekend van 13, 14 en 15 november stond het jaarlijkse trainingsweekend met de SAB-groep op het programma. Al een hele week heb ik uitgekeken naar een weekend waarin gezelligheid en teambuilding wordt gecombineerd met een flinke dosis allround training en bikkelen. Wat mij betreft een ideaal weekend voor de meerkampers!

Voor mij begon het trainingsweekend op vrijdag ochtend met een technische polsstok training in de hal van Zoetermeer. Vrijdagavond een technische horden training met een looptoetje, 5x500 meter, op de baan van AV Gouda. Gelukkig stonden er na deze pittige trainingen geen verrassingen op het programma en had de organisatie een ontzettend leuk, rustig, spel bedacht waarbij teambuilding en gezelligheid de belangrijkste elementen waren.

Zoals bij iedereen binnen de SAB groep bekend staat de zaterdag in het teken van een ‘tienkamp’ waarbij vier teams onderdelen afwerken die variëren van boomstronkwerpen, zo ver mogelijk hinkelen en estafette door het bos. Kortom, kracht, sprongkracht en lopen, alles aspecten die binnen de atletiek cruciaal zijn kwamen aan bod. Onder supervisie van Tim Dekker, mijn teamleider, kwam het team na tien onderdelen als winnaar uit de bus, gevolgd door de flinke dosis spierpijn in de benen. Leuk detail, na tien onderdelen stonden drie teams binnen 4 punten van elkaar, een ongekend spannende strijd!

’s Avonds is er een uitgebreid avondprogramma neergezet door de organisatie met avondeten in het restaurant, bowlen waarbij de essentie van het spel nog wel eens vergeten werd en een quiz waarbij men de teamgenoten vanuit een hele andere hoek leert kennen!

De zondagtraining wordt, inmiddels traditioneel, afgewerkt op de zandheuvel in Doorn. Een zandheuvel die vergelijkbaar is met de Klimduin in Schoorl. Ik heb geen idee hoe vaak we tijdens de training naar boven zijn gesprint maar gevoelsmatig waren het tien sprintjes te veel! Duidelijk mag zijn dat bikkelen en hersenloos de berg op rennen de belangrijkste onderdelen zijn voor deze training. Zeker niet mijn favoriete training maar het hoort er nu eenmaal bij!

Na dit kamp staan er nog 5 trainingsweken te wachten voordat we de eerste wedstrijd afwerken. (Gent) Fit voel ik mij op dit moment nog niet, maar dat zou natuurlijk ook nog veel te vroeg zijn! Ondanks dat de wedstrijden nog zo ver weg zijn, beginnen de kriebels zo langzaamaan te komen. Onze focus ligt echter nog eens 7,8 en 9 weken na deze wedstrijd wanneer in Apeldoorn respectievelijk de NK Senioren, NK Studenten en de NK Meerkamp worden gehouden. Om hier volledig fit aan de start te verschijnen staat er eerst nog een trainingsstage gepland naar Tenerife, Spanje, van 4 tot en met 12 januari. Wat hebben wij sporters het toch verschrikkelijk zwaar….!

6 oktober - Eerste trainingsperiode, zwaar, zwaarder, zwaarst!

Na een geslaagd weekend van clubkampioenschappen is het trainingsseizoen weer begonnen. De evaluatie gesprekken van het seizoen ’08-’09 verliepen soepel en de nieuwe trainingsopzet is gemaakt. Ook dit seizoen weer een training erbij waardoor het huidige aantal trainingen op 8 per week komt. (Binnenkort wordt de trainingsplanning op mijn site aangepast) Dit seizoen wordt toegewerkt naar twee doelen in de zomer van 2010, 7000 punten op de 10-kamp en 4.80 meter met polsstokhoogspringen.

De eerste 4 weken van het trainingsseizoen zitten erop en daarmee de eerste trainingsperiode. In zo’n eerste periode staan onderdelen als algemene fitheid, duurvermogen, bikkelen en fitness centraal. Daarnaast, nu het weer het nog toelaat, is er nog een hoop tijd gestoken in techniek trainingen van de verschillende technische onderdelen.

Ondanks de hoeveelheid trainingen en de grote belasting op het lichaam ben ik de eerste periode vrijwel pijnvrij doorgekomen. Waar ik voorgaande jaren nog wel eens last had van de schenen en de kuiten, heb ik deze dit seizoen nog niet noemenswaardig gevoeld. Mogelijk heeft dit ermee te maken dat ik dit jaar voor het eerst de goede compressiekousen heb gevonden. Heb ik dan eindelijk het juiste preventiemiddel gevonden voor deze terugkerende blessure of went het lichaam aan de trainingsarbeid? Feit blijft dat ik geen last heb van de schenen en ik de compressiekousen trouw zal blijven dragen!

De tweede periode begint maandag 26 oktober met een relatief rustige week. Ik voel mij nog sterk en ga deze periode met vertrouwen tegemoet. Aan wedstrijden moet ik nog even niet denken, gelukkig duurt het nog ruim 2 maanden voor wij weer te vinden zijn in de verschillende indoor hallen. Voor die tijd staan er nog flink veel (loodzware) trainingen te wachten, een trainingskamp met de SAB groep (15 november) en een trainingsstage naar Tenerife (o.v.b.)

28 september - De Klimduinrun,  verschrikkelijk.........leuk!

Stel: je voelt je alsof er een vrachtwagen over je bovenbenen heen is gereden en traplopen is nog nooit zo moeilijk geweest. In dat geval heb je meegedaan aan de Klimduinrun en ben je ‘helaas’ in de finale gekomen.

De Klimduinrun begon afgelopen zondag met de series. In 12 series van 6 mannen wordt de Klimduin in Schoorl bedwongen. Alle nummers 1 en 2 plaatsen zich voor de halve finale. In mijn eerste serie wist ik vrij makkelijk naar de winst te lopen en kon ik mij gaan klaar maken voor de halve finale. In de halve finale hetzelfde principe, wordt 1e of 2e en je bent direct geplaatst voor de finale. Ook in de halve finale wist ik naar de winst te lopen, ook al ging het deze keer niet zo makkelijk als in de series. De benen voelen al wat zwaarder en halverwege de duin slaat de vermoeidheid scherp en onverbiddelijk toe. Struikelend en kruipend kwam ik boven en wist ik de rode finishbalk als eerste aan te tikken. Ontzettend gaaf natuurlijk om in de finale van dit evenement te staan waar menig topper uit de atletiekwereld aan de start staat. Maar als je het gevoel hebt dat je ingewanden van plaats gewisseld zijn zie je er toch een beetje tegenop om voor de 3e keer een duin te bestormen van 120 meter lang waarin je 55 omhoog loopt. Maar ach, daar hebben alle finalisten last van!

In de finale waren 13 man geplaatst. Deze keer werd er niet in series gelopen maar moest elke finalist individueel de Klimduin op. Ontzettend gaaf als er een paar 100 man langs de lijn staan maar met bovenbenen die voelen alsof ze er elk moment af kunnen vallen zakt de moed je behoorlijk in de schoenen. Het startschot, vanaf dat moment niks meer behalve zand, ademhaling, vlekken voor de ogen en vreselijke pijn in de benen.

Drie keer de Klimduinrun op bleek voor mij net te veel. Met een tijd van 31.95s wist ik struikelend, ploeterend en kruipend de finish te halen. (Met dank aan www.losseveter.nl, hieronder de beelden van mijn finalerace) Dit bleek voldoende voor een 12e plaats. Maar ondanks het feit dat het beklimmen van de Klimduin een ware hel is, heb ik zo’n vermoeden dat we volgend jaar gewoon weer aan de start zullen verschijnen van dit geweldige atletiekevenement!

17 september - Arena Games, toetje na een goed seizoen!

Zondag 13 september was de afsluitende baancircuit wedstrijd van het seizoen. Na een lang seizoen was er geen motivatie meer voor het lopen van een 100 meter of het springen van een polsstok wedstrijd. Toch hebben we ervoor gekozen om in Hilversum het seizoen af te sluiten met de incourante 200Horde. Geen prestatie druk, geen prestatie drang, alleen plezier hebben en kennismaken met dit, zo blijkt nu, bijzonder leuke onderdeel binnen de atletiek!

Met 10 horden van slechts 76 centimeter, verdeeld over 200 meter en 7 passen tussen elke horde is het gevoel van snelheid heel groot. In de eerste serie liep ik met een tijd van 25.65s naar de winst. Na drie series bleek dit voldoende te zijn voor een 6e plaats en een clubrecord. Afgaand op de redactie van www.atletiek.nl ben ik tweede geworden. Ik houd mij maar aan die notering vast!

De echte afsluiter van het seizoen was deze wedstrijd echter nog niet. Over twee weken is de Klimduinrun in Schoorl waar we op dit moment met 10 atleten van AV Gouda aan de start staan. Voor de mensen die niet weten wat de Klimduinrun is, je staat met enkele atleten onderaan een zandheuvel, wanneer het startschot klinkt rennen de atleten zo snel mogelijk 100 meter naar boven. De atleet die het snelste boven is wint de wedstrijd.

Uiteraard staan begin oktober nog de clubkampioenschappen op het programma waar ik met de hele SAB-groep een vrouwenmeerkamp zal afwerken. Ik heb er zin in!

Afgelopen zaterdag ben ik van start gegaan bij de internationale meerkamp in Woerden. In een veld met 32 deelnemers, 12 verschillende nationaliteiten en een niveau dat vergelijkbaar is met Europacup wedstrijden, was dit de grootste wedstrijd waaraan ik ooit heb deelgenomen.

De meerkamp begon erg goed met twee persoonlijke records in de meerkamp. De 100 meter liep ik in 11.22 en bij het verspringen werd een afstand genoteerd van 6.72 meter. Met 11.22 was ik de snelste Nederlander op dit onderdeel. Aan het einde van dag 1 wist ik de 400 meter onder moeilijke omstandigheden nog in 50.78 te lopen waarmee ik als snelste Nederlander een top 10 klassering noteerde.

Na deze goede start werd naarmate de meerkamp vorderde duidelijk dat de meerkamp eigenlijk te laat in het seizoen lag. Ik was helaas niet fit genoeg om twee dagen volledig te knallen en de prestaties bleven op de verschillende onderdelen toch wat achter bij de prestaties die ik heb neergezet in mijn PR meerkamp.

Tussen het geweld van de mannen uit o.a. Engeland, Rusland en Canada heb ik uiteindelijk een puntentotaal gescoord van 6477, precies 100 punten minder dan mijn persoonlijk record. Daarmee ben ik als derde Nederlander geëindigd op de 16de plaats. Met het puntentotaal en de manier waarop deze tot stand is gekomen ben ik zeker niet tevreden. Aan de andere kant kan ik concluderen dat ik met een matige meerkamp om en nabij mijn persoonlijk record heb kunnen scoren. In de toekomst moet een flinke verbetering van mijn persoonlijk record mogelijk zijn, richting de 7000 punten. Echter, dat moet wachten tot volgend seizoen want voor mij zit het wedstrijdseizoen er bijna op! Alleen op 13 september kom ik nog in actie op de Arena Games in Hilversum, waar ik mee zal doen op de 200Horde en het verspringen.